rodospress.com

Βροντερό όχι στον αφανισμό του κλάδου διασκέδασης με τα νέα μέτρα της κυβέρνησης κατά του κορωνοϊού λένε την ερχόμενη Δευτέρα (24/8) οι εργαζόμενοι στον χώρο της εστίασης.

Ακολουθεί ανακοίνωσή - κάλεσμα τους:

«Είναι καιρός να πούμε κι εμείς δυο λόγια γιατί πολύ μείναμε σιωπηλοί, σεβόμενοι τις κυβερνητικές προτεραιότητες και βάζοντας τις ανάγκες μας σε δεύτερη μοίρα.
Ο κλάδος μας πιθανόν αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακά ομάδα μετά τους δημόσιους υπάλληλους. «Φρόντισαν» γι’αυτό οι κυβερνήσεις που έκαναν την εστίαση, τη διασκέδαση και τον τουρισμό την μοναδική «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας.
Τα νέα μέτρα που πλήττουν άμεσα την ικανότητα μας να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις απέναντι στους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας, είναι κατ’αρχάς προς τη λάθος κατεύθυνση.

Ο τρόπος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από τον ιό πρέπει να είναι η διαστολή των δυνατοτήτων του συστήματος υγείας και όχι η συστολή των βασικών μας ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως το δικαίωμα στην εργασία.

Αυτό που θα έπρεπε να κάνει η Πολιτεία, μας βάζει (θεωρητικά) να το κάνουμε εμείς πληρώνοντας δυσβάσταχτο τίμημα. Μετά από δυόμισι μήνες υποχρεωτική ανεργία στην καραντίνα, μας βάζει σε δεύτερο κύκλο ταλαιπωρίας, αβεβαιότητας και ανασφάλειας.

Τα μέτρα είναι όμως και εκ προοιμίου αναποτελεσματικά. Και γελοία επίσης. Ποιος μπορεί επιστημονικά να εγγυηθεί ότι ο συγχρωτισμός πριν τις 12 τη νύχτα αποτελεί μικρότερο κίνδυνο για την υγεία από τον συγχρωτισμό μετά τις 12; Ή μήπως το κλείσιμο των καταστημάτων δε θα οδηγήσει σε άλλου τύπου συγχρωτισμούς σε πάρκα, πλατείες, αποθήκες και δεν ξέρω τι άλλο;

Κάτι που πρέπει επίσης να λάβουν υπόψιν τους όλοι, είναι ότι το κάθε νυχτερινό μαγαζί δημιουργεί γύρω του ένα μεγάλο κύκλο εργασιών. Προμηθευτές ποτών, χαρτικών, καθαριστικών, ηχολήπτες, φωτιστές, ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί χάνουν δουλειές και πολύτιμα εισοδήματα. Καταστήματα που λειτουργούν γύρω από τα μαγαζιά μας και εξαρτούν τη λειτουργία τους από αυτά, θα κλείσουν επίσης. Από περίπτερα μέχρι φαστφουντάδικα.

Όλα αυτά είναι θέσεις εργασίας, και πίσω από αυτές υπάρχουν οικογένειες που περιμένουν. Δεν είμαστε ζητιάνοι να περιμένουμε το χαρτζιλίκι της κυβέρνησης για να ζήσουμε, είμαστε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ.

Αποφασίσαμε λοιπόν να αντιδράσουμε. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και όποιον θέλει να μας στηρίξει στην πρώτη μας συγκέντρωση. Και βλέπουμε…»