rodospress.com

Το διαφορετικό καθεστώς των αιγιαλών και των παραλιών στα Δωδεκάνησα καταργεί προωθούμενη ρύθμιση.

Παρά την έντονη τουριστική τους ανάπτυξη, τόσο η Ρόδος όσο και η Κως είχαν έως σήµερα διασώσει τις µεγάλες – όχι µόνο σε µήκος, αλλά και σε πλάτος– παραλίες τους. Κι αυτό, χάρη σε µια ρύθµιση που ανάγεται στην εποχή της ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων, η οποία προέβλεπε ότι η γραµµή αιγιαλού είναι 12 µέτρα µεγαλύτερη από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Τώρα το υπουργείο Εθνικής Οικονοµίας και Οικονοµικών έρχεται µε µια ρύθµιση να την καταργήσει, αποφασίζοντας ότι το υπόλοιπο θα περιέλθει στην ιδιωτική περιουσία του Δηµοσίου, δηλαδή θα µπορεί να δοθεί προς αξιοποίηση.
Το καθεστώς των αιγιαλών και των παραλιών στα Δωδεκάνησα είναι διαφορετικό από αυτό της υπόλοιπης Ελλάδας, ως αποτέλεσµα του διαφορετικού νοµικού καθεστώτος που ίσχυε επί ιταλοκρατίας. Ετσι, στα Δωδεκάνησα ισχύει ο Κτηµατολογικός Κανονισµός Δωδεκανήσου του 1929, που διατηρήθηκε σε ισχύ µε την ενσωµάτωση των Δωδεκανήσων (νόµος 510/1947). Σύµφωνα µε τον κανονισµό αυτό, το όριο του αιγιαλού δεν τίθεται στο όριο του χειµερίου κύµατος, όπως
στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά σε αυτό προστίθεται µια ζώνη 12 µέτρων. Η δε παραλία συνεχίζεται µέχρι τα όρια της πλησιέστερης ιδιοκτησίας, δηµόσιας ή ιδιωτικής. Να σηµειωθεί ότι η «προσαύξηση»

«Εχουµε ένα πλεονέκτηµα», λέει ο Βασίλης Περίδης, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου. «Πριν από 80 χρόνια οι Ιταλοί έθεσαν ένα πολύ προστατευτικό καθεστώς για τις ακτές µας, πιθανότατα βέβαια για στρατιωτικούς λόγους. Οµως, το αποτέλεσµα είναι ότι παρά την τουριστική
ανάπτυξη των νησιών µας, η Ρόδος και η Κως εξακολουθούν να ξεχωρίζουν για τις πολύ µεγάλες παραλίες τους, όχι µόνο σε µήκος αλλά και σε πλάτος. Παραλίες όπως η Αφάντου, η Καλλιθέα, το Φαληράκι είναι πασίγνωστες σε όλο τον κόσµο».
Τα τελευταία χρόνια έχουν ασκηθεί πολλές πιέσεις για την άρση αυτού του προστατευτικού καθεστώτος. Ενα µέρος προέρχεται από την Ενωση Ιδιοκτητών Ακινήτων Δωδεκανήσου (ΕΝΙΑΔ), που υποστηρίζει ότι η νοµοθεσία αυτή είναι άδικη. Ενα άλλο µέρος προέρχεται από τον ξενοδοχειακό χώρο, εξαιτίας καταπατήσεων αιγιαλού και παραλίας, ιδίως στις µεγάλες παραλίες του νησιού.

προστατευτικό καθεστώς. Με ρύθµιση στο σχέδιο νόµου για τον αιγιαλό, που κατατέθηκε στη Βουλή το Σάββατο (χωρίς να ενσωµατώσει παρά ελάχιστες από τις 1.200 παρατηρήσεις που κατατέθηκαν) υπάγει τα Δωδεκάνησα στο ίδιο καθεστώς (για τη χάραξη του αιγιαλού) µε την υπόλοιπη χώρα.
Ορίζει δε πως ό,τι περισσέψει θα µεταφερθεί στην ιδιωτική περιουσία του Δηµοσίου, εποµένως θα µπορεί να πωληθεί, να µισθωθεί, να χτιστεί κ.λπ. Πηγές του υπουργείου υποστηρίζουν ότι λόγω του «ιταλικού καθεστώτος» πολύ µεγάλες εκτάσεις ανήκαν στη δηµόσια κτήση του Δηµοσίου και τώρα θα µεταφερθούν στην ιδιωτική του κτήση, ώστε να µπορούν να αξιοποιηθούν.
Επίσης το υπουργείο εκτιµά ότι η ρύθµιση δεν θα ανατρέψει τα πρωτόκολλα κατεδάφισης ούτε θα δικαιώσει τους καταπατητές εφόσον αυτοί θα εξακολουθούν να βρίσκονται µέσα σε δηµόσιες εκτάσεις. «Οι παραλίες µας θα µείνουν µισές προς όφελος ποιων;», λέει ο κ. Περίδης. «Δυστυχώς, σε πολλά ακίνητα που είναι σε επαφή µε παραλίες υπάρχουν παρανοµίες και καταπατήσεις και οι ιδιοκτήτες τους πίεζαν για αλλαγή καθεστώτος ώστε να τις νοµιµοποιήσουν».

Πρωτόκολλα κατεδάφισης
Η ρύθµιση «τινάζει στον αέρα» και τα εκατοντάδες πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων (µόνο στη Ρόδο περισσότερα από 400) σε αιγιαλούς και παραλίες. Ενα µεγάλο µέρος αυτών θα µπορέσει όχι µόνο να εξασφαλίσει πολυετή ασυλία (µέχρι να πραγµατοποιηθούν εκ νέου αυτοψίες, να συνταχθούν πρωτόκολλα, να τελεσιδικήσουν), αλλά και να νοµιµοποιήσουν τις αυθαιρεσίες τους, εφόσον βέβαια θα βρίσκονται εκτός ορίων αιγιαλού και παραλίας.
Κοινή ανακοίνωση κατά του σχεδίου νόµου εξέδωσαν χθες και οκτώ περιβαλλοντικές οργανώσεις. Οι οργανώσεις εστιάζουν σε ρύθµιση µε την οποία καταργείται το ελάχιστο πλάτος της παραλίας (30 µέτρα), υποστηρίζοντας ότι η ρύθµιση αυτή «δίνει σήµα σε πράξεις οριοθέτησης παραλίας που επιτρέπουν τη δόµηση κυριολεκτικά επάνω στο κύµα».