rodospress.com

Μία μόλις ημέρα μετά την εμπορικότερη γιορτή του χρόνου, αυτή του Αγίου Βαλεντίνου, πολύ είναι εκείνοι που παραπονιούνται πως ελάχιστοι θυμούνται ή δίνουν βάση στην Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου.

15 Φεβρουαρίου και τα παιδιά που υποφέρουν από τον καρκίνο έχουν τη δική τους ημέρα. Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με Καρκινοπαθή Παιδιά, με σκοπό την ενημέρωση και την πρόληψη που αποδεικνύεται πως σώζει ζωές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, πάνω από 250.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο πάσχουν από διάφορες μορφές καρκίνου, με το 80% να αφορά στις χώρες μέσου και χαμηλού εισοδήματος. Τι συμβαίνει όμως με την Ελλάδα; Κάθε χρόνο, περίπου 300 παιδιά βρίσκονται αντιμέτωπα με τον καρκίνο και καλούνται να δώσουν τη δυσκολότερη μάχη της ζωής τους.

Ας τους αφιερώσουμε τη συγκεκριμένη Ημέρα και ας ευχηθούμε όσα παιδιά υποφέρουν να βρουν γρήγορα ξανά την υγεία τους.

• 8 στα 10 παιδιά βγαίνουν νικητές

Κάθε παιδί πρέπει να έχει την ευκαιρία να ζήσει!

Αυτό είναι το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Παιδικού Καρκίνου, 15η Φεβρουαρίου, και όπως αναφέρει ο ΠΙΣ «οι καρκίνοι της παιδικής και εφηβικής ηλικίας αποτελούν ένα χτύπημα στο υπογάστριο για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες σε όλο τον κόσμο, και ένα μεγάλο στοίχημα για τον ιατρικό κόσμο και τις φαρμακευτικές εταιρείες».

Μετ’ εμποδίων ο δρόμος για τα ΜΟΕ: Η Τουρκία επιμένει στις προκλήσεις
Στην Ευρώπη ζουν περίπου 500.000 ενήλικοι που αντιμετώπισαν κάποιου είδους παιδικό ή εφηβικό καρκίνο και βγήκαν νικητές.

Μάλιστα, το 80% όσων παιδιών νοσήσουν από καρκίνο στις αναπτυγμένες χώρες αναρρώνει.

Ο πιο συνηθισμένος καρκίνος στην παιδική ηλικία είναι η λευχαιμία, που αναπτύσσεται στο μυελό των οστών και η οποία ευθύνεται για το 1/3 των καρκίνων σε παιδιά.

Εξάλλου, το 20% περίπου των καρκίνων στην παιδική ηλικία συνίσταται σε κακοήθεις όγκους στον εγκέφαλο, ενώ πιο σπάνια εμφανίζονται παιδικά λεμφώματα, νόσος του Hodgin, σαρκώματα του Ewing, ρετινο-βλαστώματα, ραβδομυοσαρκώματα και ηπατοβλαστώματα.

Λιγότερο συχνοί καρκίνοι στα παιδιά είναι ο όγκος στους νεφρούς, ο καρκίνος του νευρικού συστήματος (νευροβλάστωμα) και ο καρκίνος των οστών (οστεοσάρκωμα).

«Ο καρκίνος της παιδικής και εφηβικής ηλικίας δεν είναι κάτι που μπορούν να προβλέψουν ο γονέας ή ο παιδίατρος. Δεν έχει γονιδιακή αιτιολογία, δεν προκαλείται από κάτι που συνέβη στην ανατροφή του παιδιού, δεν μεταδίδεται, δεν υπάρχει τρόπος να εντοπίσουμε κάποια προδιάθεση σε προγεννητικό επίπεδο» αναφέρει ο ΠΙΣ.

Συστήνει στους γονείς να δίνουν ιδιαίτερη σημασία σε πυρετούς που επιμένουν χωρίς άλλα συμπτώματα, στη γενική κακουχία και ανορεξία παιδιών που δεν περνούν ίωση ή άλλο διαγνωσμένο νόσημα, και σε κάθε σύμπτωμα που είναι καινούριο, ανεξήγητο και επίμονο.

Συστήνει επίσης να μη συγκρίνουν το προσδόκιμο επιβίωσης ενηλίκων ασθενών με αντίστοιχα νοσήματα σε παιδιά, καθώς η ίαση και η επιβίωση στα παιδιά είναι μακράν υψηλότερες.