rodospress.com

Η στάση του «Πόντιου Πιλάτου» , που τηρούν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ στην κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας,

που εκδηλώνεται και με την αυθαίρετη συμφωνία με τη λεγόμενη κυβέρνηση της Λιβύης, επιβεβαιώνουν πόσο επικίνδυνη είναι η πολιτική που εγκλωβίζει τη χώρα μας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.

(…) «Το ΝΑΤΟ δεν αποτελεί μέρος της διαδικασίας αντιμετώπισης αυτών των θεμάτων» (…)«Και η Ελλάδα και η Τουρκία είναι δύο αξιόλογοι σύμμαχοι και οι δύο συμβάλλουν στην κοινή μας ασφάλεια» (…)«υπάρχουν κάποιες διαφωνίες και χαιρετίζω ότι υπάρχουν διμερείς επαφές που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτές τις διαφορές».

Αυτό είναι το «ζουμί» των απαντήσεων που έδωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Καθημερινή, στον απόηχο αυτής της συμφωνίας για την ανακήρυξη θαλάσσιων ζωνών που παρακάμπτει την επήρεια που έχουν όχι μόνο το Καστελόριζο και η Στρογγύλη, αλλά και η Ρόδος , η Κάρπαθος και η Κρήτη.

Οι δηλώσεις της κυβέρνησης ότι θα καταγγείλει την τουρκική επιθετικότητα  στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ζητήσει την καταδίκη της για παραβίαση του «διεθνούς δικαίου»,  είναι αστείες!  Αυτές οι προκλήσεις δεν είναι άγνωστες στις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, οργανισμοί οι οποίοι παζαρεύουν με την Τουρκία την παραμονή της στην «ευρωατλαντική συμμαχία» και την απομάκρυνσή της από τη ρωσική επιρροή. Ο στόχος αυτός μάλιστα προωθείται με όλα τα μέσα και με τη σημερινή αλλά και με την προηγούμενη κυβέρνηση. Άλλωστε και πριν η Τουρκία προσεγγίσει τη Ρωσία, ΝΑΤΟ και ΕΕ της αναγνώριζαν «ζωτικά» συμφέροντα σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο.

Άρα λοιπόν η εξέλιξη αυτή δεν έπεσε από τον ουρανό. Η κλιμακούμενη προκλητικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο δεν είναι ούτε προσπάθεια εξαγωγής μιας εσωτερικής κρίσης όπως συχνά λέγεται, ούτε σπασμωδικές κινήσεις εξαιτίας της «απομόνωσής» της.  Επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα διαπραγματευόμενη συνολικά το ρόλο της στην περιοχή. Προσπαθεί να κατοχυρώσει συμφέροντα της αστικής της τάξης σε όλο το τόξο από τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή μέχρι τη ΝΑ και Κεντρική Μεσόγειο, αμφισβητώντας τη συνθήκη της Λωζάνης, εισβάλλοντας στο Ιράκ και τη Συρία, αμφισβητώντας κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου.

Πάνω σε αυτό το έδαφος η Τουρκία έφτασε να επεκτείνει τις αμφισβητήσεις της δυτικότερα, στην καρδιά της Μεσογείου και με όχημα τα Ενεργειακά.  Εδώ και αρκετό καιρό ζυμώνονται σενάρια για λύσεις που έχουν στον πυρήνα τους τη συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου. Οι ίδιοι που προωθούν τέτοια σενάρια, δηλαδή το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, παρουσιάζονται από τις ελληνικές κυβερνήσεις ως προστάτες των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου!

Χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο στρατόπεδο του ΝΑΤΟ με πλοία, αεροσκάφη ελικόπτερα, στρατό, εξοπλισμό που καμία σχέση δεν έχουν με την υπεράσπιση των συνόρων της Ελλάδας. Στο λιμάνι της Ρόδου βρίσκεται  για μια ακόμα φορά το μεταγωγικό USS Carson City που σουλατσάρει στα νησιά του Αιγαίου, άγνωστο με τι αποστολή.

Ο εφησυχασμός που καλλιεργεί και η κυβέρνηση της ΝΔ και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ  μπροστά στις εξελίξεις είναι επικίνδυνος. Κανένα άλλοθι δεν πρέπει να δώσει ο λαός στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα, που κάνουν εκκλήσεις για «συναίνεση» και την ίδια ώρα παρουσιάζουν ως «απάντηση» στην τουρκική επιθετικότητα την παραπέρα εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στο όνομα της αναβάθμισης του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης, που καμιά σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα του λαού.

Απέναντι στις επικίνδυνες εξελίξεις επιβάλλεται να δυναμώσει η πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος ενάντια στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ – ΕΕ στην περιοχή και την ελληνική συμμετοχή σε αυτά. Καλούμε τα μέλη και τους φίλους του ΚΚΕ, κάθε τίμιο άνθρωπο που οι εξελίξεις τον προβληματίζουν να αναλάβει δράση στο πλευρό του αντιμπεριαλιστικού κινήματος. Να πάρει μέρος στις δραστηριότητες της Ροδιακής Επιτροπής Ειρήνης.

Συνολικά να δυναμώσει η πάλη για την αποδέσμευση της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, βάζοντας στο στόχαστρο την ίδια την εξουσία του κεφαλαίου που τον γεννά.