rodospress.com

Γιατί ο Ζ.Ζάεφ και οι Σκοπιανοί κάνουν σαφή αναφορά για ένα «τέταρτο Ίλιντεν»;

Η απάντηση είναι απλή, θεωρούν την «συμφωνία» με την Ελλάδα σαν την τέταρτη εθνική τους αναγέννηση που θα προστεθεί στον εθνικό ιρυτικό τους μύθο με την προοπτική όμως να «απελευθερωθούν» και τα εδάφη της Μακεδονίας που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια.

Διότι ο μύθος του Ίλιντεν είναι σαφής: Μιλάει για την «ενοποιημένη Μακεδονία» όσοι δεν το βλέπουν εθελοτυφλούν ή θεωρούν ότι θα αποτελέσει πρόβλημα για μελλοντικές γενιές και δεν θα αφορά αυτούς

Μόνο που αυτή την φορά οι Σκοπιανοί θα έχουν πάρει το οκέι από τους νόμιμους και πραγματικούς κατόχους της Μακεδονίας και της ιστορίας της Μακεδονίας.

Αυτό θα γραφτεί στην Ιστορία και δεν ξεγράφεται

Ακόμα και μια σύνθετη ονομασία θα είναι απλά μια παραχώρηση των ιστορικών δικαιωμάτων της Μακεδονίας πόσω μάλλον εάν παραχωρηθεί η «μακεδονική» γλώσσα.

Η λέξη Ιλιντεν είναι για τους γείτονες ένα μυθικό όνομα, που σχετίζεται με την εθνική τους αφύπνιση.

Ανήμερα του Αγίου Ηλία (Ιλιντεν στην γλώσσα τους), στις 20 Ιουλίου το 1903 (στην ΠΓΔΜ γιορτάζεται με το παλαιό ημερολόγιο δεκατρείς μέρες μετά) στην πόλη Κρούσεβο της Μακεδονίας, σημειώθηκε εξέγερση εναντίον των Οθωμανών από ένοπλα αντάρτικα τμήματα, «μακεδονικά» κατά τα Σκόπια, «βουλγάρικα» κατά την Σόφια.

Η εξέγερση επνίγη στο αίμα από τα οθωμανικά στρατεύματα άλλα έκτοτε, καταχωρήθηκε στην συλλογική συνείδηση του σλαβικού στοιχείου ως εθνικό ορόσημο και μέχρι πρόσφατα ο εορτασμός του αποτελούσε σημείο τριβής με την Βουλγαρία.

Η εξέγερση της 20ης Ιουλίου του 1903, θεωρείται το πρώτο θεμέλιο του «μακεδονικού κράτους» στην χώρα αυτή όπου αποκαλείται το «πρώτο Ιλιντεν» και εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα.

Ακολούθησαν το «δεύτερο Ιλιντεν» με την ίδρυση το 1944, από τον Τίτο της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας», στο πλαίσιο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, που απετέλεσε και την πρώτη μορφή οργανωμένου «μακεδονικού κράτους» και το «τρίτο Ιλιντεν», το 1991 με την ανακήρυξη της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», ως ανεξάρτητου κράτους.

Θα υπάρξει και «τέταρτο Ιλιντεν», σε συμφωνία με την Ελλάδα αυτή την φορά.

Παρά τις δηλώσεις περί του αντιθέτου, οι Σκοπιανοί επιχειρούν διαμέσου του ζητήματος της «μακεδονικής» γλώσσας να υφαρπάξουν και την αρχαία μακεδονική κληρονομιά.

Δεν είναι τυχαίο που διέρρευσε ότι το μόνο που θα μείνει αμιγώς «μακεδονικό» χωρίς προθέματα μπροστά είναι η γλώσσα όπως θα δούμε παρακάτω.

Εδώ έχουμε πρόβλημα. Εν ολίγοις δεχόμαστε ότι υπήρχε και υπάρχει μια ξεχωριστή γλώσσα που ταυτίζεται με την Μακεδονία. Έτσι όμως από την πίσω πόρτα, δίνουμε δικαιώματα στους Σκοπιανούς και πάνω στην ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας.

Ο όγκος των σωζόμενων δημοσίων και ιδιωτικών επιγραφών που έχουν ανακαλυφθεί, δείχνει πως δεν υπήρχε κάποια άλλη γραπτή γλώσσα στην αρχαία Μακεδονία εκτός από τα Ελληνικά και πως οι πρόσφατες επιγραφικές ανακαλύψεις, όπως ο κατάδεσμος της Πέλλας, κείμενο που ανακαλύφθηκε στην Πέλλα το 1986 και χρονολογείται στον 4ο αιώνα π.Χ., γραμμένο σε ιδιότυπη δωρική διάλεκτο, δείχνουν πως τα αρχαία Μακεδονικά ήταν μια από τις βόρειοδυτικές αρχαίες ελληνικές διαλέκτους.

Η αντίθετη περίπτωση του να μην σχετίζεται με την Ελληνική αλλά κάποια άλλη γλώσσα, είναι ιδιαίτερα περιορισμένη καθώς δεν έχουν ανευρεθεί κείμενα αδιαμφισβήτητα γραμμένα σε διαφορετική γλώσσα.

Υπάρχει ένα σώμα το οποίο χαρακτηρίζεται ως αυθεντικές μακεδονικές λέξεις[εκκρεμεί παραπομπή] συγκεντρωμένο από αρχαίες πηγές, κυρίως από επιγραφές νομισμάτων καθώς και από το λεξικό του Ησυχίου του 5ου αιώνα μ.Χ.

Οι Σκοπιανοί έχουν φτιάξει τον εξής μύθο:

Στο επιχείρημα ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν και έγραφαν αρχαία ελληνικά δωρικού τύπου λένε το καταπληκτικό αντεπιχείρημα ότι, τα αρχαία ελληνικά ήταν η κυρίαρχη γλώσσα της εποχής παγκοσμίως και τα μιλούσαν για λόγους διπλωματίας!

Στο σπίτι τους μιλούσαν «μακεδονικά» τώρα γιατί δεν τα έγραφαν κιόλας είναι κάτι που οι Σκοπιανοί δεν το... έχουν ανακαλύψει ακόμα.

Οπότε βάζουν εμάς να κάνουμε την «βρώμικη» δουλειά και να αναγνωρίσουμε εμείς, οι νόμιμοι κληρονόμοι, ότι υπάρχει «μακεδονική» γλώσσα.

Είναι μεγάλη πονηριά το ζήτημα της γλώσσας.

Σε συνδυασμό με τον μύθο του Ίλιντεν οι Σκοπιανοί «αιωνίως» θα ζητούν «ολόκληρη την Μακεδονία» αλλά και ότι το όνομα αυτό περιέχει, δηλαδή την Ιστορία και τον Πολιτισμό.