rodospress.com

Βρισκόμαστε μπροστά σε έκτακτες και κρίσιμες στιγμές, μπροστά στην κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας, με κλειστές πάλι τις πόλεις μας,

με εργαζόμενους κι επαγγελματίες στο χείλος του γκρεμού και πάνω από όλα με μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.

Οι έκτακτες συνθήκες απαιτούν κι έκτακτα μέτρα. Μέτρα που η κυβέρνηση δεν πήρε όταν έπρεπε, αφήνοντας αθωράκιστο το λαό και τη χώρα μπροστά στο αναμενόμενο δεύτερο κύμα της πανδημίας. Μέτρα που επανειλημμένα πρότειναν οι επιστήμονες, οι υγειονομικοί, τα σωματεία, άλλοι μαζικοί φορείς και τα οποία από την πρώτη στιγμή στήριξε το ΚΚΕ.

Η κυβέρνηση, αντί να πάρει αυτά τα μέτρα, εγκλημάτησε απέναντι στο λαό μας. Όλο αυτό το διάστημα πορεύτηκε αποκλειστικά με την επίκληση της ατομικής ευθύνης. Έβαλε πάνω από όλα τις λεγόμενες αντοχές της οικονομίας, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι απαιτήσεις και τα πρωτόκολλα του κεφαλαίου σε μια σειρά κλάδους, όπως για παράδειγμα ο τουρισμός.

Το ίδιο έκαναν και οι κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ -ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης- ενώ την ίδια στιγμή φρόντισαν να εξασφαλίσουν μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης εκατοντάδες δισ. για τους μεγάλους ομίλους. Το αποτέλεσμα; Εκατόμβες θυμάτων, τραγικά, αλλά και κυνικά διλήμματα για το ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει.

Κι όχι μόνο αυτό, αλλά η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε την πανδημία ως μια χρυσή ευκαιρία για να εφαρμόσει νέα αντιδραστικά μέτρα και για να περάσει στην κυριολεξία τις ανατροπές του αιώνα, με στόχο να πληρώσουν την κρίση πάλι οι εργαζόμενοι.

10ωρο, απλήρωτες υπερωρίες, κατάσχεση λαϊκής περιουσίας, απαγορεύσεις σε πορείες και απεργίες, ένα σωρό από αντιλαϊκά τερατουργήματα, που εδώ και τώρα πρέπει να αποσυρθούν και να καταργηθούν.

Οι προτάσεις του ΚΚΕ για τα μέτρα που απαιτούνται είναι συγκεκριμένες:

Πρώτον,  επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας και Πρόνοιας, για να εξασφαλιστούν οι αναγκαίες ΜΕΘ, τα μαζικά δωρεάν τεστ, ο δημόσιος έλεγχος σε κρίσιμους χώρους, όπως είναι οι οίκοι ευγηρίας. Αλλά και για να ικανοποιηθούν και οι άλλες ανάγκες που υπάρχουν και να μη γίνει το δημόσιο σύστημα υγείας, σύστημα της μιας νόσου.

Κι όταν λέμε επίταξη, εννοούμε επίταξη, δηλαδή ένταξη του ιδιωτικού τομέα στον κρατικό σχεδιασμό κι όχι αγορά υπηρεσιών, δηλαδή τάισμα των κλινικαρχών, όπως προτείνουν άλλα κόμματα.

Τα προηγούμενα χρόνια όλες οι κυβερνήσεις έκλεισαν νοσοκομεία και κατάργησαν περίπου 10.000 κλίνες. Αυτά πρέπει να ξαναανοίξουν αμέσως.

Δεύτερον, μαζικές προσλήψεις υγειονομικών, γιατρών, νοσηλευτών.

Τρίτον, ουσιαστικά μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς και στα σχολεία, με 15 παιδιά ανά τάξη, προσλήψεις εκπαιδευτικών και εξασφάλιση του εξοπλισμού που απαιτείται για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση γι’ αυτές τις εβδομάδες.

Τέταρτον, αποσυμφόρηση των μέσων μεταφοράς, με προσλήψεις προσωπικού και με επίταξη ιδιωτικών λεωφορείων, που σήμερα βρίσκονται σε απραξία. 2000 τουριστικά λεωφορεία “σκουριάζουν”, ενώ μπορούν να ενταχθούν στο κεντρικό σχέδιο για τη βελτίωση των συγκοινωνιών.

Πέμπτον, κανένας εργαζόμενος, άνεργος, επαγγελματίας, δεν πρέπει να μείνει χωρίς αξιοπρεπές εισόδημα, γιατί πλέον δεν βρισκόμαστε ούτε καν στον Μάρτη, αλλά σε συνθήκες που έχουν συσσωρευτεί βάρη, συνέπειες της προηγούμενης περιόδου.

Το έκτακτο επίδομα πρέπει να αφορά όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις.

Και εννοείται ότι εδώ και τώρα πρέπει να αποσυρθεί το νέο αντεργατικό έκτρωμα, που η κυβέρνηση έδωσε ήδη στη δημοσιότητα.

Ο ιός κάποια στιγμή θα νικηθεί. Αυτή η στιγμή πρέπει να βρει το λαό μας όμως όρθιο και δυνατό. Γιατί ακόμη και τότε θα έχει να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα ενός σάπιου συστήματος, που δεν μπορεί να εξασφαλίσει το στοιχειώδες, το δικαίωμα στην υγεία δηλαδή, το δικαίωμα στη ζωή, στη δουλειά.

Γι’ αυτό, και ο αγώνας για τα άμεσα, τα απολύτως αναγκαία κι αυτονότητα αιτήματα, πρέπει να βλέπει μπροστά, να πολεμά την αιτία του κακού και να θέτει στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες, που μπορούν να ικανοποιηθούν, με βάση τα σημερινά επιτεύγματα της επιστήμης, της τεχνολογίας, της ανθρώπινης εργασίας, στα πλαίσια μιας ριζικά διαφορετικής, νέας, κοινωνικής οργάνωσης.

Ο ελληνικός λαός μπορεί να φοράει μάσκα προστασίας, δεν μένει όμως -ούτε θα μείνει- σιωπηλός. Θα βάλει οριστικό lockdown στην αντιλαϊκή πολιτική συνολικά.