rodospress.com

Σε «ζοφερές» από «μέτριες» μετατράπηκαν οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, λόγω της επιδημίας του κορωνοϊού ή πανδημίας όπως χαρακτηρίζεται πλέον λόγω της παγκόσμιας κλίμακας:

Το δεύτερο τρίμηνο πιθανότατα θα κλείσει με αρνητικό πρόσημο σε ότι αφορά την ανάπτυξη και θα είναι το δεύτερο μετά το τέταρτο τρίμηνο του 2019, που έκλεισε με 0,7%.

Για το τρίτο τρίμηνο και με δεδομένο ότι ο Απρίλιος είναι μήνας ολικής καραντίνας και δεν προβλέπεται ύφεση της επιδημίας το Μάϊο, δεν το συζητάμε. Το κλείσιμό του στις 30 Ιουνίου 2020 είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα έχει αρνητικό πρόσημο σε ότι αφορά την ανάπτυξη και το μόνο ερώτημα είναι το ποσοστό: -2%; - 3%; -4%; 5%; Κανείς δεν γνωρίζει.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι στις 30 Ιουνίου 2020 η οικονομική κατάσταση της χώρας θα είναι πολύ χειρότερη σε όλα τα επίπεδα από αυτή του 2015 όταν επιβλήθηκαν capital control στην χώρα.

Δεν θα υπάρχει ούτε για δείγμα τουρίστας, δεν θα υπάρχει παραγωγή ή θα είναι ελάχιστη, δεν θα υπάρχουν σοβαρές εξαγωγές, η εσωτερική κατανάλωση θα έχει περιοριστεί μόνο σε τρόφιμα και φάρμακα, η ανεργία θα έχει εκτιναχθεί λόγω της απουσίας εποχικής απασχόλησης και γενικά η οικονομική δραστηριότητα θα είναι πολύ κοντά στο «μηδέν».

Όλα αυτά σε μία χρονική συγκυρία που πολίτες και κυβέρνηση ήλπιζαν ότι ο τουρισμός θα ήταν ο μοχλός που θα βοηθούσε την οικονομία να μπορέσει να «ξεκολλήσει» από τις αρνητικές επιδόσεις των ετών 2009-2019.

Το 2019 τα έσοδα από τον τουρισμό ήταν 18 δισ. ευρώ, έναντι 16,1 δισ. ευρώ το 2018, με αφίξεις περί τους 31 εκατ. τουρίστες έναντι 30,1 εκατ. το 2018. Ολα αυτά είναι μαγική εικόνα πλέον.

Ακόμα και να ανακοινωθεί η ανακάλυψη εμβολίου π.χ. τον Μάϊο, μέχρι να αλλάξει το κλίμα και να ξεκινήσουν οι άνθρωποι να ταξιδεύουν θα περάσει όλο το 2020 και να δούμε τι θα γίνει και το 2021.

Και όλα τα παραπάνω, χωρίς να υπολογίσουμε μία σύρραξη με τη Τουρκία μέχρι το καλοκαίρι που σήμερα είναι περισσότερο πιθανή μετά το 1974 για μία σειρά λόγων.

Για να γίνει αντιληπτή η τραγικότητα της ελληνικής οικονομίας που ήδη νοσούσε βαριά, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση ανακοίνωσε πρόβλεψη -2,5% της αναμενόμενης πορεία του ΑΕΠ φέτος.

Συγκεκριμένα η ΕΕ εκτιμούσε ανάπτυξη 1,4% και τώρα υπολογίζει ύφεση κατά 1%-1,06% ή και μεγαλύτερη αν τα πράγματα χειροτερεύσουν!

Εκτιμάται ότι ο ρυθμός ανάπτυξης του παγκόσμιου ΑΕΠ θα είναι ο χαμηλότερος εδώ και 30 χρόνια και θα υποχωρήσει κάτω από το 2%.

Εδώ πλέον δεν μιλάμε για το αίτημα «μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων» προς τις Βρυξέλλες. Εδώ πλέον πρέπει να τεθούν επί τάπητος από την ελληνική κυβέρνηση:

- Οι αναστολές πληρωμής των δόσεων της χώρας προς τους δανειστές

- Η διάθεση άμεσης ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες για την αναχρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας σε ένα πλαίσιο που πιθανότατα θα περιλάβει και την Ισπανία και την Ιταλίαπαντελώς ανεπαρκή

- Η χρήση αδιάθετων κονδυλίων του ΕΣΠΑ για επενδύσεις.

- Η χαλάρωση του καθεστώτος Ενισχυμένης Εποπτείας που διέπει τη χώρα.

Τα μέχρι στιγμής μέτρα που έχει λάβει η ελληνική κυβέρνηση, όσο και να έχουν τον χαρακτήρα των καλών προθέσεων είναι γι αυτό που έρχεται.

Μοιάζει με...χορήγηση ασπιρίνης σε νοσούντα από κορωνοϊό!

Π.χ. η ενίσχυση του συστήματος υγείας με 200 εκατ. ευρώ, αναστολή πληρωμών προς το κράτος και για επιχειρήσεις που μένουν ανοικτές αλλά δραστηριοποιούνται σε κλάδους που πλήττονται δραστικά από το ίδιο φαινόμενο, αλλά και παρεμβάσεις σε εταιρείες στους κλάδους της οικονομίας και στις περιοχές όπου παρατηρείται σημαντική πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, είναι εντελώς ανεπαρκείς και αόριστες.

Το κράτος, όταν θα περάσει η επιδημία ή πανδημία, δεν θα υπάρχει όπως το ξέρουμε.

Μια χώρα σαν την Ελλάδα, δεν μπορεί να πληρώνει δανεικά (το τι είναι αυτά τα «δανεικά» και πώς προέκυψαν είναι ένα άλλο θέμα), όταν έχει πληγεί από τέτοια καταστροφή.