rodospress.com

Όλα έχουν πάρει το δρόμο τους… ο κοροναϊός έφερε την οικονομία τόσο της χώρας μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο 60 χρόνια πίσω…

χαχα τι είπατε όχι; …μάλλον είσαστε πολύ γελασμένοι… Ποιοι σας γέλασαν; ά αυτό δεν το γνωρίζω! Το μόνο που σίγουρα έχω αντιληφθεί είναι ότι μέσα από τις δηλώσεις και τα ποιητικά λόγια των πολιτικών της χώρας, τόσο των κυβερνόντων όσο και των μη, είναι ό,τι τελικά ο κοροναϊός μας επέστρεψε 60 χρόνια πίσω! Και όταν ακούμε ότι κάποια έξοδα-ανάγκες, είτε επιχειρηματικές είτε ιδιωτικές επιδοτούνται, έ! μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να το καταπίνουμε σιγά-σιγά και να συνειδητοποιήσουμε ότι η «επόμενη ημέρα» θα πρέπει να κινηθεί σε αυτούς τους νέους άξονες της οικονομικής επιβίωσης…ναι καλά διαβάσατε, επιβίωσης, μόνο αυτό θα πρέπει να μας ενδιαφέρει από τώρα και στο εξής, η επιβίωση! Τι νομίζεται φίλοι αναγνώστες, ότι θα βγούμε από την καραντίνα και όλα θα είναι μέλι γάλα όπως ήταν πρίν κλειστούμε μέσα στα σπίτια μας; Όταν πλήττεται η παγκόσμια οικονομία, άρα και οι οικονομίες των κρατών των υποψηφίων επισκεπτών-πελατών της τουριστικής βιομηχανίας, τότε πόσο σίγουροι, αλλά και τι είναι αυτό που μας κάνει να θεωρούμε ότι ο τουρισμός θα επανέλθει στα φυσιολογικά του επίπεδα; Πια φυσιολογικά επίπεδα όμως;

Άς μην γελιόμαστε φίλοι μου! Τα δύσκολα έρχονται! Τυχεροί είναι αυτοί που έχουν ένα κομμάτι γής όπου και θα μπορέσουν να συνεχίζουν να ζούν χωρίς να «κρέμεται» η επιβίωσή τους από τα τουριστικά επαγγέλματα.

Πάνε ποια αυτά τα ανεβάσματα που ζήσαμε μέχρι τις αρχές του 2020. Σήμερα βρισκόμαστε ήδη στην δεκαετία του 1960, τόσο σε επίπεδο εσόδων όσο και σε επίπεδο επισκεπτών τουριστών.

Ο κοροναϊός ήρθε για να μας δώσει το μεγάλο μήνυμα, το μάθημα που δεν θέλαμε ποτέ να πιστέψουμε ότι θα φθάσει η στιγμή που θα πρέπει να πάρουμε, ναι, αυτό που θα μας υπενθυμίσει από που ξεκινήσαμε, και το οποίο κακώς αποβάλαμε από τη ζωή μας για να πέσουμε με τα μούτρα στην παραγωγή «εύκολου χρήματος».

Προσέξατε πια υπηρεσία ξεκίνησε να επαναλειτουργεί μετά κοροναϊού εισβολή; Δεν θυμάστε; Νας σας υπενθυμίσω λοιπόν…τα δικαστήρια, τα δικαστήρια λέει για να μπορέσουν να συνεχίσουν οι πλειστηριασμοί, από τις εταιρίες αγοραπωλησίας του χρήματος, τις τράπεζες δηλαδή και τα παρακλάδια τους, ναι αυτές τις λυσσαλέες επιχειρήσεις που έχουν επιδοτηθεί για να ελαφρύνουν την οικονομική δυσκολία του κάθε πολίτη, πάλι δηλώνουν φτωχές και αδύνατες να επιβιώσουν λέει, κινδυνεύουν να κλείσουν λέει, έ! και! Γιατί πρέπει να μας νοιάζει; Αφού το κράτος μας, εμείς όλοι δηλαδή πληρώσαμε μέσω επιδοτήσεων αρκετές φορές για να τις κρατήσουμε ζωντανές, όχι όμως για να πεθάνουν όλους εμάς τους απλούς πολίτες αλλά για να μπορούν να συνεχίσουν και αυτές οι επιχειρήσεις να αγοράπωλούν τον παρά και όχι να αγοραπωλούν ακόμα και την αξιοπρέπεια μας με την συγκατάθεση των πολιτικών αρχόντων όλων σχεδόν των παρατάξεων... κάποιο λάκκο έχει η φάβα!

Οι ενοικιαστές λέει των ακινήτων δεν επιθυμούν να ρίξουν το κόστος ενοικίου στο ήμισυ…λές και τους εγγυούνται ότι θα υπάρχουν υποψήφιοι ένοικοι. Δεν ξέρω σε αυτό το σημείο εάν πρέπει να γελάσουμε ή να κλάψουμε όλοι μαζί, αφού χωρίς ζήτηση τι να την κάνουμε την προσφορά! Όταν δεν υπάρχουν πελάτες γιατί να υπάρχουν καταστήματα; Όταν δεν υπάρχουν περισσότεροι κάτοικοι στο νησί λόγω ανάγκης κάλυψης του εργατικού δυναμικού τότε σε τι χρειάζονται τα διαμερίσματα;

Ας σκεφτούμε ρεαλιστικά και όχι ουτοπικά, ας μην κοροϊδευόμαστε πλέον!

Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος που προκαλεί ο κοροναϊός και σίγουρα θα πρέπει να προστατευθούμε, όχι με πολυτελές σκέψεις και απαιτήσεις, αλλά με την απλή ανάγκη της επιβίωσης, γεγονός που θα πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψιν για την συνέχεια της καθημερινότητάς μας. Όλα ελέγχονται και καλώς να ελέγχονται, αλλά δεν μπορεί να παίρνονται άλλα μέτρα και άλλα σταθμά για τις κοινωνικές τάξεις. Δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις…υπάρχουν τάξεις μόνο στην δύναμη της τσέπης, αλλά από πότε η τσέπη έγινε μέτρο σύγκρισης της αξιοπρέπειας; ντάξει…τους είδαμε και αυτούς πόσο αξιοπρεπείς είναι! Φτάνει, η ζωή δεν χρειάζεται τον παρά, αλλά την μοιρασιά, αυτή την αγνή μοιρασιά που κάνανε οι πρόγονοι μας τα αγαθά μεταξύ τους, κι έτσι πορεύονταν με αγάπη, συμπόνια και μοίρασμα, ώστε όλοι να έχουν από όλα, «μισή χαρά διπλή χαρά, διπλή λύπη μισή λύπη», μοίρασμα με ανθρωπιά χωρίς ανταγωνισμό και άρρωστο εγωισμό, αλλά με αλληλεγγύη και συμπαράσταση για την επιβίωση!

Το μέλλον μας είναι ένα κομμάτι γής για την παραγωγή των βασικών αναγκών μας.

Ένα μικρό κατάλυμα το οποίο θα μας φιλοξενεί και θα απολαμβάνουμε τις πρωινές ώρες της ανατολής τον ελληνικό καφέ μας, αφού πλέον δεν θα έχουμε κανένα απολύτως λόγο να ξενυχτούμε, άρα και να ξεκουραζόμαστε από νωρίς το βράδυ…όπως λέμε να κοιμόμαστε με τις κότες, ναι με τις κότες…αλλά σε ένα περιβάλλον χωρίς άγχος και χωρίς ανταγωνισμό, να προλάβουμε να γίνουμε μεγάλοι, με γεμάτες τσέπες…αλλά άδειες καρδιές, άδειες ψυχές, και έναν οργανισμό καταπονημένο από τα άφταστα όνειρα-στόχους που κάποιοι περίτεχνα μας παρουσίαζαν ώς πρότυπα… και ήρθε η ώρα να ξεβρακωθούν όλα αυτά τα ψέματα. Ήρθε η ώρα να δούμε κατάματα το αβέβαιο αύριο που κάποιοι μας έχτιζαν με γνώμονα την ουτοπία…ουτοπία, ανέφικτες προσδοκίες, λίγοι και μικροί οι άρχοντες για να τις επιτύχουν, επιτυγχάνονται άραγε ουτοπίες;

Θα μου πείτε τώρα, μα καλά δεν μπορούμε να ονειρευόμαστε; Σαφώς και δεν πρέπει ποτέ να πάψουμε να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε, αλλά πατώντας επάνω στην πραγματικότητα, επάνω σε σταθερά σημεία, διότι όπως λέει και ένα παλιό τραγούδι «είναι κακό να χτίζεις παλάτια στην άμμο, ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια κομμάτια», και ένα άλλο γνωμικό αναφέρει «όσο πιο ψιλά πετάς, τόσο πιο επικίνδυνη είναι η πτώση σου». Συμπερασματικά και για να μην σας κουράζω περισσότερο καταλήγω να σας θυμίσω ότι όσο οδεύουμε, πορευόμαστε με κανόνα την αλήθεια τόσο πιο σταθερά μπορούμε να προσδιορίσουμε το αύριο, το μέλλον μας, τις πραγματικές μας ανάγκες!

Ας δούμε εμείς πρώτοι κατάματα την αλήθεια του μέλλοντος μας ούτος ώστε να μπορέσουμε να απαιτήσουμε εφικτούς στόχους από τους πολιτικούς της χώρας μας, ναι όλους αυτούς που δεν έχουν την πρόθεση να μας γνωρίσουν την πραγματικότητα του μέλλοντος, προφανώς από αδυναμία ή καθαρά κακή πολιτική συνήθεια.

Καλημέρα, καλό μήνα καλή δύναμη!

Ρόδος 2020, ο κοροναϊός και η ωμή αλήθεια για «δυνατούς λυτές»!

Ξιφίας Ιδεομαίος