rodospress.com

Η Ρόδος πνίγεται καθημερινά στο κυκλοφοριακό χάος. Όλοι το ζούμε: πολίτες, επαγγελματίες, επισκέπτες. Και όμως, η τοπική αυτοδιοίκηση, πρώτου και δεύτερου βαθμού, παραμένει θεατής.

Εδώ και χρόνια η αδράνεια έχει γίνει δεύτερη φύση. Κανένα σχέδιο, καμία σοβαρή παρέμβαση.
Και μιλάμε για το νησί που γεμίζει τα ταμεία του κράτους με εκατοντάδες εκατομμύρια από τον τουρισμό. Ένα νησί που παράγει πλούτο, αλλά δεν παίρνει πίσω τίποτα. Ούτε αναβαθμισμένες υποδομές, ούτε στοιχειώδη έργα που θα βελτίωναν την καθημερινότητα των κατοίκων και την εμπειρία των επισκεπτών.
Κι όμως, υπήρξε εποχή που η Ρόδος είχε όραμα. Επί δημαρχίας Γιώργου Γιαννόπουλου , τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο για μια νέα είσοδο στην πόλη. Ήταν το μεγάλο του όραμα: η ολοκλήρωση της περιμετρικής οδού και η συνέχειά της με τη Μεσογειακή Χάραξη , ώστε να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο οδικό δίκτυο αντάξιο της Ρόδου. Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε. Και μετά; Σιωπή. Κανένας δήμαρχος από τότε δεν τόλμησε ή δεν θέλησε να προχωρήσει στη δεύτερη φάση. Το όραμα εγκαταλείφθηκε, και σήμερα πληρώνουμε όλοι το τίμημα.
Θυμόμαστε όλοι τον Κώστα Καραμανλή, τον τότε Υπουργό Υποδομών, που ήρθε το 2021 να εγκαινιάσει τη γέφυρα του Μάκαρη και να υποσχεθεί ότι «τέλος του χρόνου ξεκινά το έργο της νέας εισόδου της Ρόδου». Ψέμα. Τέσσερα χρόνια μετά, η «Μεσογειακή Χάραξη» παραμένει στα χαρτιά. Μια ακόμα εξαγγελία για το θεαθήναι.
Το έργο, που παρουσιάστηκε με τυμπανοκρουσίες ως «η λύση στο κυκλοφοριακό», είναι το ίδιο άυλο όσο και η περιβόητη Σύμβαση 717 για τα τρένα . Εκείνη που πληρώθηκε αδρά αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ, με αποτέλεσμα σήμερα να θρηνούμε δεκάδες νεκρούς στα Τέμπη. Όταν η χώρα κυβερνάται με εξαγγελίεςβιτρίνες και έργα νακέτες, το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: αδιέξοδο και καταστροφή.
Και εδώ στη Ρόδο, το μοναδικό «έργο» που βλέπουμε να προχωρά είναι η ανακατασκευή γερασμένων υποδομών αφού πρώτα καταρρεύσουν από κάποια κακοκαιρία. Γέφυρες που υποχωρούν, δρόμοι που καταστρέφονται, και μετά πανηγυρικά «εγκαίνια» για κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Αντί για ανάπτυξη, επιβιώνουμε με μπαλώματα.
Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον Δήμο και την Περιφέρεια , που αρκούνται σε δηλώσεις και κορδέλες αντί για σχέδιο και διεκδίκηση, και ύστερα τους κυβερνητικούς βουλευτές , που περιορίζονται σε ρόλο χειροκροτητών των υπουργικών εξαγγελιών.
Η Ρόδος δεν χρειάζεται άλλα ψεύτικα εγκαίνια ούτε άλλες φωτογραφίες. Χρειάζεται πολιτική βούληση, διεκδίκηση και πραγματικά έργα . Αν οι τοπικοί άρχοντες και οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος της ευθύνης τους, τότε το μήνυμα είναι σαφές: να πάνε σπίτια τους .